Op 29 november begint de advent: we zien verwachtingsvol uit naar de komst van Iemand die staat voor een mooiere wereld dan de wereld waarin wij leven. We bakken er met elkaar niet zo veel van in onze wereld en zijn vooral uit op eigen gewin. Maar die Iemand, naar wie we uitzien, had vooral oog voor de ander, met name voor kleine kwetsbare mensen die niet zo goed mee konden. Wat deed hij dan? Eigenlijk niet zoveel bijzonders. Waar hij die mensen tegenkwam, liet hij hen - door een simpel gebaar - voelen dat ze er mochten zijn en voor hem belangrijk waren. en daarmee konden ze vooruit, die kleinen.
In onze andreaskerk staat in het komende liturgisch jaar weer een nieuw uitdagend thema tegen de achterwand:’gaan-de-Weg’. Wat is daarmee bedoeld? Dat wij niet passief willen wachten op die iemand, die onze wereld mooier zal maken, maar dat ook wij als gemeenschap aan de slag willen en ruimte maken voor Hem. Wij willen de weg, waarop Hij ons voorging, ook proberen te gaan, in onze relaties met anderen.
Mogen wij daarin groeien, Zijn gebaar begrijpen en ‘gaan-de-weg’ ervaren dat het zo werkt. Zodat de kleine en kwetsbare mensen, die er ook onder ons zijn, voelen dat ze er mogen zijn… en fier rechtop kunnen gaan.