Hij was een brave burger
en vond gewoon-zijn genoeg. Toch werd hij aan het
eind van de rit veroordeeld ( zo hoorden we in de alternatieve eerste lezing
over Jan Alleman). Mt. schrijft een parabel over een heer
die op reis gaat- je wist, zeker in Jezus’ tijd niet voor hoelang en daarom
verdeelt hij zijn geld onder drie dienaren. Het is de bedoeling dat ze ermee
werken zolang hij weg is. Wanneer hij terugkomt moeten
zij rekenschap afleggen. Twee dienaren verdubbelden het bedrag dat zij moeten
beheren. De derde heeft zich laten leiden door zijn
angst; hij heeft zijn talent begraven. Hij zegt omdat hij ervaren heeft dat
zijn Heer een hard mens is, die oogst waar hij niet heeft gezaaid en binnenhaalt waar
hij niet heeft uitgestrooid. Jezus beaamt dat waar hij
oogst en uitstrooit voor de mens niet te vatten is, maar Hij ontkent dat hij
een hard mens is.
Hij vraagt wel van mensen
die zeggen in
zijn voetspoor te willen gaan dat ze werken met wat ze gekregen hebben en met
wat je gaandeweg krijgt en ontdekt. Dus, dat je niet alleen kiest voor de meest
zekere weg, je had het geld op z’n minst op de bank
kunnen zetten ( kende men in Jezus ’tijd ook al financiële crises?). Hij
veroordeelt de derde dienaar omdat hij verlamd van angst gewacht heeft op de
terugkeer van zijn Heer, nutteloos heeft hij gewacht, hijzelf werd daardoor
nutteloos. Hij vond zichzelf gewoon genoeg, van Jezus krijgt hij een
onvoldoende.
Jezus vraagt van ons, aldus Mt.
dat we waakzaam zijn op alles wat zou kunnen helpen om ons ideaal, die droom
van een betere wereld , werkelijkheid te maken door te handelen vooruitlopend
op dat Rijk van God dat ons is toegezegd.
Maar hoe doe je dat, zo
handelen dat dat Rijk van God dichterbij komt?
Een koorlid, met wie we
deze viering hebben voorbereid herinnerde zich een mooi voorbeeld over inzet
van talenten uit liefde voor iemand anders. Het was bij een kraamvisite
afgelopen jaar. Naast de ontroerende verhalen over het wonder van de baby
vertelde de jonge moeder dat haar man zijn baan had opgezegd. Het koorlid dacht:
En dat doe je, als je pas vader bent
geworden!?
Ze wist wel dat jonge
vader op zaterdagmiddag van alles organiseerde voor kinderen met een licht
verstandelijke beperking. Deze kinderen kunnen méér, zo had hij ervaren en met
dat meer wilde hij aan de slag, er zijn beroep van maken, een sprong in het
diepe.
Nu een jaar later, runnen ze een zorgbureau waarbij deze kinderen terecht
kunnen voor activiteiten als koken, zwemmen voetballen, huiswerkbegeleiding,
logeerweekenden….
Trots overhandigde hij
het koorlid de folder van het zorgbureau met daarin deze tekst….
het belangrijkste is dat het kind en het gezin waar
het komt, zelf gebruik leren maken van
hun talenten en vooral dat ze zichzelf als talent ervaren. Het zorgbureau draagt de naam: TALENT
Om een goddelijk koninkrijk
waar te maken moet je meer doen dan wachten alleen, je moet meer durven zijn
dan een brave burger die geen vlieg kwaad doet. Het Rijk van God moet je
verwachten, dat vraagt om waakzaamheid, om te zien wat er is, om durf om op te merken
wat er ontbreekt. Dat Rijk vraagt om inzet, om te werken met de talenten van de
aarde die je worden toevertrouwd, óók als dat Rijk naar ons gevoel maar niet
naderbij lijkt te komen.
Dat Rijk vraagt om een
verhouding tot God die je dagelijkse gedrag bepaalt,
om vertrouwen op Hem, eens zal de hoop op een betere
wereld vervuld worden
zoals Barck Obama nu de hoop lijkt van een eeuwenlang vernederd volkom dankbaarheid
om steeds weer te kunnen zeggen: niet mijn wil, maar Uw wil…… Amen