Het beeld van Christus als koning, met alle uiterlijke
kenmerken van pracht en praal zoals dat eeuwenlang in de kunst werd afgebeeld,
past niet meer in onze tijd.
Dat betekent niet dat we het beeld van Christus als
koning dan maar moeten afschaffen.
Elk jaar opnieuw, de laatste zondag van het kerkelijk
jaar (volgend weekend begint de advent), krijgen we een kans om ons te bezinnen
op hoe wij dat Koningschap invullen en of en hoe, we dat beeld durven toelaten
in ons leven.
De teksten van vandaag uit het boek Daniel en Johannes
laten zien hoe dit beeld van Christus als koning door de eeuwen heen gegroeid
is en hoe we een beeld van Christus als koning steeds opnieuw naar waarde
kunnen schatten, zonder dat het daarbij inboet aan kracht.
We hoorden het beeld uit Daniel: in zijn droom kwam een Mensenzoon
hem tegemoet,die naar een Hoogbejaarde werd geleid,
die hem heerschappij gaf over alle volken, stammen, talen, een eeuwige
heerschappij die nooit vergaat…wat er ook gebeurt.
En dan Jezus, als Hij voor Pilatus
staat: ‘Mijn koningschap is niet van deze wereld’, ik ben koning, geboren om te
getuigen van de waarheid, en wie uit die waarheid is, luistert naar mijn stem
Als ik die woorden, die beelden van een ideaal of waardig
koningschap, tot me toelaat, dan worden die beelden, beelden van hoop tegen
alle voorbeelden in van wanhoop in onze wereld in, toen, en nu en ooit, … wat er ook gebeurt..dat
Koningschap komt er!
De hele geschiedenis door kunnen we zien dat er in
periodes van wanbeleid,
onderdrukking en
leed, dat er dan mensen opstaan die zich vastklampen aan dat beeld van die
eeuwige koning die kómt, hoe dan ook, en dat die hoop
door welk onrecht dan ook nooit kan worden gestopt.
In het boek Daniel worden de grote wereldrijken van Babyloniërs, de Mediërs, de
Perzen en het Rijk van Alexander de Grote onder de voet gelopen, daar
verschijnt de Mensenzoon die van God zijn koningschap krijgt.
Bij Johannes wordt Jezus door Pilatus
ter verantwoording geroepen, er volgt een gesprek tussen twee mensen. Pilatus heeft het over een letterlijk, politiek
koningschap, de Romeinen hebben de macht, nóg wel, maar
bij Jezus gaat het over ‘de waarheid’, niet over zijn persoon, het gaat om
vrede en recht, een wereld waar God van droomt, een beeld van hoop, een
Koninkrijk van God dat er komt wat er ook gebeurt; Christus
en zijn volgelingen een koninklijk geslacht…
Het gekke van ons mensen is, dat
wij ons wel kunnen verdiepen in de geschiedenis maar dat wij er vaak niet van
willen leren. Wij willen zelf ervaren hoe je bent in omstandigheden. Hoop kun
je niet leren maar moet je opdoen, door, door schade en schande wijs te worden,
door te ervaren dat je kind van God bent, dat alles je gegeven is, dat je
andere mensen nodig hebt en dat je alleen door je verantwoordelijk te nemen
voor je medemens in de marge, je oprechte vreugde ervaart.
Het weten dat er altijd weer tarwe groeit en vruchten aan
de bomen, dat de zon schijnt voor iedereen, dat er altijd weer, mensen ópstaan die getuigen van de Waarheid
waar
Hij onze God als, ware Koning voor stáát, ons getuige
maakt, er- zal- zijn- wat er ook gebeurt… Amen