U kent misschien wel het verhaal van die man, die telkens naar de hemel loopt te staren, in de hoop ooit een glimp van de hemel op te vangen. Op een dag loopt hij bijna tegen zijn buurvrouw op, die zegt: wat loop jij toch zo naar boven te kijken. Je loopt de mensen nog omver…
In de 1e lezing zegt de engel ook zoiets tegen de leerlingen: mannen van Galilea, wat staan jullie toch naar de hemel te staren? Je hebt een opdracht gekregen, je mag aan het werk.
Omhoog kijken: met het hoofd in de wolken, maak je al gauw ongelukken. Probeer het maar eens. Ga maar eens rondlopen, omhoog starend, starend naar de hemel: dan bots je tegen elkaar aan, dan zie je niets en niemand meer om je heen.
Ook die leerlingen moeten Jezus los laten. Ook zij hebben de aansporing van hemelse boodschappers nodig om weer op aarde terug te keren. Ook zij moeten weer met beide benen op de grond komen.
Ze waren eigenlijk weer helemaal gelukkig, die eerste leerlingen; Na de diepe ontreddering na Jezus’ dood, hadden ze ervaren dat hij weer bij hun was; hij had hun zijn handen en voeten laten zien, hij had met hen gegeten, ze hadden het gevoel dat hij overal met hen meeging. En ik kan me zo voorstellen dat ze al pratend over wat Jezus allemaal gedaan en gezegd had, steeds meer groeiden in kracht en overtuiging dat die droom verder de wereld in moest gaan, dat zijzelf met die droom van Jezus aan de slag moesten gaan.
Het verhaal van Hemelvaart is misschien wel geen verhaal over de hemel, maar een verhaal over de aarde. Het verhaal van Hemelvaart gaat over ons, die op deze aarde wonen en leven! Die op deze aarde getuigenis mogen afleggen, die in woord en daad mogen laten zien waar Jezus voor stond, dat grote ideaal voor mogen leven van een mooie wereld voor iedereen, een wereld die al een hemel op aarde kan zijn.
Dat we die droom van Jezus kunnen waarmaken, ieder op zijn eigen plek en met zijn eigen mogelijkheden, met als doel vrede en geluk voor iedereen.
Eigenlijk geeft Jezus zijn leerlingen – en daarmee ook ons – de ruimte, alle ruimte, de hele wereld: de ruimte om het goede dat Jezus begonnen is, door te geven en na te leven op onze eigen plek. Zo is dat de afgelopen eeuwen gedaan door vele mensen voor ons, bekende mensen en heiligen, maar nog veel meer onbekende en gewone mensen. Zo gaat het verhaal steeds door. Zo heeft het ook ons bereikt. En zo mogen wij het ook weer doorgeven aan anderen na ons. Iedere generatie, iedere tijd op zijn eigen wijze, geeft er een eigen kleur aan.
Zou dat ook onze droom kunnen zijn: werken aan een hemel op aarde? Zou Jezus’ hemelvaart ook ons kunnen uitdagen en zeggen: blijf niet omhoog staren; hier op aarde moet het gebeuren. Mensen, kijk om je heen en maar er wat van: een hemel op aarde!
Want:
Ik geloof in een hemel op aarde.
Dan zal ik me niet meer groter voordoen dan ik ben,
dan zal ik anderen niet kleiner maken dan ze zijn.
Dan zullen we meningsverschillen uitpraten
en onze woorden zullen geen splijtzwammen zijn.
Ik geloof in een hemel op aarde.
Dan zal ik anderen niet meteen wantrouwen
want ieder mens is toch in wezen goed.
Dan zullen we mensen ook echt zien staan
en ons ‘hoe gaat het’ is geen loos gebaar.
Ik geloof in een hemel op aarde.
Dan is alles anders dan wij denken en mooier nog dan je kunt dromen.
Verdriet en pijn zal altijd blijven,
maar ook mensen die je troosten en bij je zijn.
Kom, ga mee. Laten we de hemel tegemoet dromen.
Voorbede
God van hemel en aarde, vol
vertrouwen bidden wij tot u:
Voor hen met wie wij het
leven delen,
voor allen met wij dagelijks optrekken, thuis – de buurt
– op het werk – in onze vrije tijd.
Dat we niet achteloos
voorbij gaan aan elkaars lief en leed,
dat wij ruimte en liefde geven aan al uw schepselen
zodat de hemel op aarde komt voor iedereen die leeft….
Voor onszelf, dat we de
tekenen van liefde bij anderen herkennen
en tot ons toelaten,
dat we oog hebben voor het goede onder de mensen,
dat we de doorbraak van de hemel op aarde niet in de weg staan….
Voor ons allen hier bijeen,
voor onze eigen parochie:
dat we niet werkloos naar de hemel blijven staren,
dat we de opdracht vervullen die Jezus ons heeft voorgeleefd:
een hemel te maken op aarde, voor iedereen die er leeft….
Intenties.
Vredeswens.
God van hemel en aarde,
toen U uw zoon hebt teruggeroepen, heeft Hij ons Zijn opdracht
nagelaten:
om goed te zorgen voor deze wereld en voor de mensen
die er leven, voor álle mensen.
Laat deze maaltijd die wij
samen hier delen, ons nader brengen tot u en tot elkaar
en ons sterken om deze opdracht waar te maken.
Dan zal onze aarde een teken
zijn van uw vrede en liefde.
Wensen wij elkaar die vrede
en liefde van Christus toe.